Galeria

więcej

Początki PWr: cześć I

Osoby wspomniane w tekście:

Bolesław Drobner (1883–1968), działacz socjalistyczny. Kierownik Resortu Pracy, Opieki i Zdrowia Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego (1944). Prezydent Wrocławia (maj-czerwiec 1945).

Kazimierz Idaszewski (1878–1965), inż. elektryk. Absolwent Technische Hochschule Carolo-Wilhelmina w Brunszwiku (dyplom 1903). Od 1920 roku profesor Politechniki Lwowskiej. W 1945 profesor Politechniki Śląskiej. Od 1945 profesor Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu (od 1951 – Politechniki Wrocławskiej).

Andrzej Jellonek (1907–1998), inż. elektryk. Absolwent Politechniki Lwowskiej (dyplom 1931). Od 1929 asystent i adiunkt (1939) na Politechnice Lwowskiej. Od 1946 profesor Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu (od 1951 – Politechniki Wrocławskiej). Doktor honoris causa Politechniki Wrocławskiej (promocja 22 maja 1981).

Tadeusz Karlic (1916–2000), inż. mechanik. W latach 1933–1939 student Politechniki Lwowskiej (absolutorium 1939). Od 1945 asystent i student na Uniwersytecie i Politechnice we Wrocławiu (dyplom 1949). Od 1969 docent Politechniki Wrocławskiej.

Władysław Kuczewski (1887–1963), inż. hutnik. Absolwent Instytutu Politechnicznego w Petersburgu (dyplom 1912). W 1945 p.o. rektora Politechniki Warszawskiej, a następnie rektor Politechniki Śląskiej w Gliwicach (1945–1951). Od 1945 profesor Politechniki Śląskiej.

Henryk Kuczyński (1909–1991), inż. chemik. Absolwent Politechniki Lwowskiej (dyplom 1934). Od 1946 profesor Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu (od 1951– Politechniki Wrocławskiej).

Stanisław Kulczyński (1895–1975), botanik. Od 1924 profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie (jego rektor 1936–1937). W 1945 szef wrocławskiej Grupy Naukowo-Kulturalnej i pełnomocnik Ministra Oświaty do spraw zorganizowania nauki i szkolnictwa wyższego na Dolnym Śląsku. Rektor połączonych wrocławskich uczelni funkcjonujących pod nazwą Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu (1945–1951). Od 1945 profesor Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu (od 1951 – Uniwersytetu Wrocławskiego).

Wiktor Lebiediew (1900–1968), sowiecki dyplomata. Od stycznia 1945 roku do lutego 1951 roku ambasador Związku Socjalistycznych Republik Sowieckich w Polsce.

Edward Mielcarzewicz (1924–2013), inż. mechanik. W 1945 członek Grupy Naukowo-Kulturalnej i Straży Akademickiej Politechniki. Absolwent Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu (dyplom inżynierski 1950). Od 1973 profesor Politechniki Wrocławskiej.

Franciszek Pałka (1900–?), absolwent Oficerskiej Szkoły Piechoty (promocja oficerska 1927). Kapitan piechoty (1936). W 1945 intendent Politechniki i dowódca Straży Akademickiej Politechniki. Pracownik Intendentury Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu (1946–1951).

Dionizy Smoleński (1902–1984), inż. chemik. Absolwent Politechniki Warszawskiej (dyplom 1926). W 1944 wywieziony na roboty przymusowe do Wrocławia. W 1948 profesor Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu (od 1951 – Politechniki Wrocławskiej). Prorektor Politechniki Wrocławskiej w strukturze Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu (1949–1951). Rektor Politechniki Wrocławskiej (1951–1960). Rektor Politechniki Warszawskiej (1965–1969). Doktor honoris causa Politechniki Wrocławskiej (promocja 10 czerwca 1961 roku).

Edward Sucharda (1891–1947), inż. chemik. Absolwent C.K. Szkoły Politechnicznej we Lwowie (dyplom 1912). Od 1921 profesor Politechniki Lwowskiej (jej rektor 1938–1939). Prorektor Politechniki Wrocławskiej w strukturze Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu (1945–1947). Od 1945 profesor Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu.

Józef Zwierzycki (1888–1961), geolog, inż. górnik. Absolwent Uniwersytetu Fryderyka Wilhelma w Berlinie (dyplom doktora filozofii w zakresie geologii 1913) oraz Technische Hochschule Charlottenburg w Berlinie (dyplom 1914). W 1945 organizator Wydziału Hutniczo-Górniczego Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu. Od 1946 profesor Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu (od 1951 – Uniwersytetu Wrocławskiego).

Wróć
Smiley face

Patroni

mnisw
umwd
duw
um